System Modliszki (Tanglang Men) jest klasycznym chińskim systemem walki. Opracowanie go przypisuje się mistrzowi Wang Lang z Shandongu po zaobserwowaniu walki pomiędzy modliszką a cykadą (patrz historia systemu). Na podstawie tej historii uważa się system Modliszki za systemem imitatywny (xiangxing) czyli imitujący, naśladujący ruchy owada. Jednakże Tanglang Men nie jest stylem walki naśladowczej. To dlatego, że wziął za motto waleczny duch modliszki, a nie naśladownictwo jej ruchów.

TECHNIKA

System Modliszki, poprzez fakt wchłonięcia głównych technik i zasad północnych stylów walki, stał się systemem bardzo wszechstronnym. Tanglang Men korzysta z pełnego arsenału uderzeń, złapań, dźwigni, podcięć i rzutów oraz ataków na punkty witalne. Wszelkie uderzenia i rzuty wykonywane są w błyskawicznych seriach z niskich, mocnych i dynamicznych pozycji. Praca nóg w Tanglang to szybkie i ciągle zmieniające się kroki umożliwiające druzgoczący atak oraz szybką i nieuchwytną obronę.

Mimo, że Tanglang Men powstał i rozwijał się początkowo wśród taoistów z gór Laoshan to wykazuje bliskie spokrewnienie z boksem z Shaolin. Wpływ Shaolin widoczny jest gdy porównamy jiben gong (ćwiczenia podstawowe) obydwu systemów. Jednak podobieństwa te zmniejszają się wraz z poznawaniem bardziej zaawansowanych technik Tanglang Men.

PODZIAŁ

W systemie Tanglang Men, który rozwija się aż do dzisiaj ukształtowało się wiele stylów i szkół. Istnieje też część północna i południowa. Południowa szkoła uformowała się dosyć późno. Została utworzona za czasów dynastii Qing przez pochodzącego z Guangdongu Zhou Yanana. Jej cechy charakterystyczne: nan pai (odmiana południowa) dają się prześledzić od samego źródła. Istnieją zhou jia tang lang (styl rodziny Zhou), mi jia tang lang (styl rodziny Mi) i inne.

Północna grupa dzieli się głównie na trzy wielkie style: Qixing, Meihua, Liuhe. Najstarszą odmianą (lao jia zi) jest Qixing Tanglang Quan. Styl ten był bazą dla innych odmian. Chociaż wszystkie pochodzą od jednej szkoły mają swoje oryginalne cechy.

Najbardziej zbliżoną do Qixing Tanglang Quan jest Meihua Tanglang Quan. Za założyciela uważa się mistrza Jiang Hualong lub jego nauczyciela mistrza Liang Xuexiang (1810 - ?). Najlepsi uczniowie Liang Xuexiang to: Sun Yuanchang Xiu Kuijia, Zhu Yongxiu, Guo Jingchuan, Liang Zhongchuan, Tsue Chou San (założyciel Meihua Taiji Tanglang Quan), Jiang Hualong, Huo Lin Jue.

Podstawowe formy Modliszki Kwiatu Śliwy to: beng bu, lan jie (luan jie), i fen shen ba zhou. Forma "ośmiu łokci rozdzielających ciało" składa się z czterech części, które możemy traktować jako odrębne formy. Chociaż w nazwie używamy pojęcia "osiem łokci" to forma ta oprócz 12 technik łokciem zawiera wiele technik w zwarciu (duan da) takich jak uderzenie głową, ramieniem, biodrem czy kopnięcia kolanami. Do czasów mistrza Liang Xuexiang ćwiczone były tylko formy lan jie i fen shen ba zhou oraz coś co nazywano "tajemne ciosy". "Tajemne ciosy" to pewna ilość technik połączonych ze sobą, było ich wiele rodzajów, ale nie były opracowane w postaci formy. "Tajemne ciosy" uprawiano w postaci treningu indywidualnych technik.

Tak jak w Siedmiogwiezdnej Modliszce sercem Modliszki Kwiatu Śliwy są formy zhai yao czyli wybierania najważniejszego. Jest tych form siedem, z czego siódma składa się wyłącznie z technik nożnych. Formę tę przejął od digong quan i opracował mistrz Song Zide. Zawiera ona 33 techniki nożne a wśród nich takie kopnięcia jak "kopnięcie ostrzem topora" czy "kopnięcie kaczki mandarynki".

Meihua Tanglang i Qixing Tanglang są zasadniczo jednakowymi stylami, różnią się one ilością i treścią ćwiczonych form oraz sposobem użycia siły. Charakterystyczną cechą stylu jest tak jak w Liuhe Tanglang "ruch taiji", łuki kreślone są bardziej miękkie niż w Qixing. Na przykład blokując rękę przeciwnika, ciągnie się nie w linii prostej i mocno, ale przejmuje się ją miękko, wykonując kolisty ruch. Siła opisująca łuk w tym kole odpowiada schematowi koła taiji. W Meihua używa się kombinowanych uderzeń, technika jest elastyczna, poruszanie zmienne i elastyczne. Podczas technik następują gwałtowne zmiany pozycji.

Formy Modliszki Kwiaty Śliwy to: beng bu, shi ba shou, cha chui, fen shen ba zhou (osiem łokci rozdzielających ciało), lan jie, cuo gang, bai yuan chu dong, bai yuan tou tao, dai fan che (duże wirujące koło), xiao fan che (małe wirujące koło), tang lang bu chan (modliszka chwyta cykadę), zhai yao (siedem form wybierania najważniejszego).

Liuhe Tanglang Quan uważany jest błędnie za jeden z podstawowych styli systemu Tanglang. Styl ten wykazuje zbyt wiele cech różniących go od głównych styli Tanglang aby móc go zaliczyć do rodziny. Wynika to głównie ze zbyt dużego wpływu innych systemów choćby Xingyi Quan, co widoczne jest w użyciu siły i pozycjach.

Pozostałe style rozwinęły się na bazie trzech powyższych styli.

Styl Sztywnej Modliszki wywodzi się z Qixing Tanglang opiera się na wykorzystaniu mocnych i sztywnych ruchów, silnych i ciężkich uderzeń.

Modliszka Sekretnych Drzwi (Sekretnej Rodziny) opracowana na podstawie Meihua opiera się na walce na krótki dystans, uderzeniach łokciem z niskich postaw, najważniejsza technika to "osiem uderzeń łokciem rozdzielających ciało".

Na podstawie Modliszki Kwiatu Śliwy powstały także style Tanglang Shuai Shou gdzie uderza się głównie dłonią, która wraca jako hak.

Styl Modliszki Kaczki Mandarynki (Yuan Yang Tanglang) powstał na bazie Siedmiogwiezdnej Modliszki (można spotkać jednak opinie, że jego pierwowzorem był styl Modliszki Kwiatu Śliwy) charakterystyczne jest, że w stylu tym ruchy wykonuje się symetrycznie na obie strony. Twórcą stylu był mistrz Hao Shunchung z Yantai zwany także Hao Sangua uczeń mistrza Li Zhidan (Li Kuaishou). Obecnie styl ten można spotkać w Qingdao.

Modliszka Błyszczącej Deski powstała na bazie Liuhe Tanglang (?). Nazwa powstała od faktu, że jej twórca miał zrośnięte od urodzenia palce dłoni, której używał jako deski.

Modliszka Nefrytowego Pierścienia kładzie nacisk na zastosowanie kroków "nefrytowego pierścienia".

Modliszka Ręki Sztyletu kładzie nacisk na wywoływanie odsłonięć u przeciwnika, technika przechwytów i pchnięć.

Modliszka o Płaskim Grzbiecie koncentruje się na pracy stóp i kopnięciach.

Modliszka Ręki sztyletu oraz Modliszka o Płaskim Grzbiecie powstały na podstawie Siedmiogwiezdnej Modliszki. Także na podstawie Siedmiogwiezdnej Modliszki powstał na początku XX wieku styl Modliszki Ośmiu Kroków. Do technik Qixing Tanglang dodano techniki Tongbei Quan i Bagua Zhang. Styl Babu Tanglang Quan skupia się na krokach pozwalających szybko osiągnąć dogodna pozycje do zadania ciosu przeciwnikowi.

KLASYFIKACJA

Tanglang Men klasyfikuje się jako waijia (zewnętrzna) sztuka walki, mimo iż zdecydowanie posiada neijia (wewnętrzne) zasady i strategie, co widoczne jest na wyższym poziomie zaawansowania. Tanglang Men uważany jest powszechnie za sztukę dynamiczną i wysoce wymagającą fizycznie, przystosowaną dla osób o dobrej budowie ciała. Potrzebny jest duży wysiłek do prawidłowego generowania siły przy podstawowych technikach Tanglang. Dzięki temu system ten wyszkolił jednych z najgroźniejszych chińskich wojowników, zasługując na opinię jednego z najbrutalniejszych styli walki.

Tanglang Men kładzie główny nacisk na praktyczne zastosowanie i dlatego tradycyjna wolna walka (chuan tong sanda) jest głównym elementem składowym treningów.

CHARAKTERYSTYKA WALKI TANGLANG MEN

Sanda w Tanglang Men obejmuje wszystkie sfery walki, zaczynając na poziomie podstawowym (chuji sanda) od uderzeń otwartą dłonią, niskich kopnięć i ograniczonych podcięć i rzutów. W stopniu średnim (zhongji sanda) przechodzimy do pełnego kontaktu wszystkimi powierzchniami uderzającymi (łokieć, kolano, głowa, ramię, stopa, pięść itd.) za wyjątkiem kopnięć i uderzeń w krocze i oczy. Na najwyższym poziomie (gaoji sanda) stosujemy nieograniczony kontakt łącznie z atakami na punkty witalne kończąc na nadeptujących kopnięciach leżącego przeciwnika.

Podczas walki, adept Modliszki korzysta z całego arsenału metod ataku. W połączeniu z bogatą gamą podcięć, rzutów, przechwytów i złapań daje możliwość teoretycznie niekończących się serii kombinacji jednoczesnych ataków i obron.

Uderzenia Tanglang Men mogą być zarówno krótkie jak i długie, najczęściej będąc połączone w serie dające możliwość przejścia z dowolnej techniki w inną, zależnie od rozwoju sytuacji. Dlatego teoria i technika w Modliszce są niezwykle cenne w realnej walce.