Modliszka jest stworzeniem godnym uwagi. Niesamowita szybkość reakcji oraz nieprawdopodobna wręcz siła przednich odnóży tego owada stała się inspiracją do opracowania technik walki na podobieństwo jej ruchów.
Mówimy, że system Modliszki jest klasyfikowany jako "styl walki naśladowczej" (styl naśladujący ruchy owada). Jednakże tang lang quan nie jest systemem walki naśladowczej. To dlatego, że wziął za motto walecznego ducha modliszki, a nie naśladowanie jej ruchów.
System Modliszki powstał w prowincji Shandong (Szantung). Nazwa Shandong oznacza "na wschód od gór", w odniesieniu do gór leżących na terytorium prowincji Shanxi i Henan.
Przed zjednoczeniem Chin i powstaniem cesarstwa pierwsze ośrodki władzy, a także kultury i życia duchowego Chin znajdowały się właśnie w prowincji Shandong.
Shandong obejmuje rozległą równinę, po której płynie ku morzu Żółta Rzeka (huang he). Pośrodku prowincji wznoszą się stare góry, które niegdyś utworzyły Półwysep Szantung. Góry te zawsze stanowiły przeszkodę dla Żółtej Rzeki, "zmuszając" ją do płynięcia to na południe, to na północ. Na obszarze rozległych bagien rzeka przecina Kanał Cesarski i kieruje się na północ, omijając stolicę prowincji Jinan. Dalej tworzy rozległą deltę, wpadając w końcu do Zatoki Bohai, nad którą leży główny port prowincji - Yantai (dawniej nazywany Zhifu).
Yantai, portowe miasto, położone na półwyspie, otoczonym z trzech stron przez wody Morza Żółtego i Zatoki Bohai. To tutaj przez wiele lat rozwijał się system Modliszki.
Miasto Yantai położone jest w prowincji Shandong, nazywanej w przeszłości Lu lub Qilu dlatego, że na terenie znajdowały się dwa królestwa: Qi i Lu. Legenda mówi, że pewnego dnia w okresie Wiosen i Jesieni (770-476 r.p.n.e.) król Zhuang Gong z królestwa Qi podróżował powozem przez swoje terytorium. Nagle jego powóz zatrzymał się, gdyż woźnica na drodze zobaczył modliszkę (którą w Chinach otacza się czcią); Zhuang Gong wysiadł z powozu i ostrożnie z szacunkiem przeniósł modliszkę na trawę. To zdarzenie zainspirowało go do opracowania broni, której ostrze wzorowane jest na przednich odnóżach owada. Żołnierzy uzbrojonych w tę broń nazywano modliszkowymi żołnierzami. Około 1630 roku naszej ery chiński mistrz sztuk walki Wang Lang, zainspirowany tą legendą, opracował styl walki znany jako tang lang quan.
Inna opowieść mówi, że twórcą systemu tang lang quan był opat drugiej generacji buddyjskiego klasztoru Huayansi, Shang Shan Xiahe. Jest to imię buddyjskie uzyskiwane po zostaniu mnichem. Jego imię świeckie brzmiało Yuqi. Żył on w latach 1609 - 1702. Jednakże zgodnie z powszechnym mniemaniem i dostępną literaturą, styl Modliszki został stworzony przez człowieka o imieniu Wang Lang.
Więc jak to w końcu było?
Otóż Yuqi był przywódcą ludowego powstania przeciw Mandżurom (dynastia Qing), gdy więc powstanie upadło, musiał ukryć się w jednej ze wsi w górach Laoshan (wysokość 1133 m). Odkryli go tam jednak żołnierze mandżurscy, co zmusiło go do szukania schronienia w pobliskiej świątyni Huayansi. Tamtejszy przeor przyjął go, a dla bezpieczeństwa skropiono mu twarz wrzątkiem tak, by go nikt nie mógł rozpoznać.Później Yuqi został prawdziwym mnichem i stworzył system Modliszki. Kontaktował się jednak cały czas z przybywającymi z różnych stron przywódcami chłopskich rebeliantów. Znakiem rozpoznawczym był zwitek papieru, na którego obu stronach napisane było buddyjskie imię - Shang Shan Xiahe. Członkowie PTKFM przy pomniku Yuqi Papier ten, po zwinięciu, powodował, że znaki Shang i Xia pokrywały się, co dawało znak Wang. Stąd też Yuqi sam siebie nazywał Wang. Mówił też o sobie, że jego imię brzmi Deyizi, a pseudonim Qian Sisan. Znak czytany jako Qian wraz ze znakiem Yi, czytany jest jako Wang. Znak De znaczy dodać jedynkę lub dodać znak '一' , natomiast Zi - syn, chłopak (inaczej Lang). Stąd też całkowite imię Wang Lang.Przywódcy rebelianccy, by uniknąć wymieniania imienia Yuqi, mówili, że idą uczyć się stylu Modliszki od Wang Langa.
Historię tę można usłyszeć od taoistycznych mnichów z gór Laoshan. Jest to chyba najbardziej prawdopodobna wersja powstania systemu Modliszki, gdyż w górach Laoshan znajduje się grób Yuqi oraz ustawiony jest pomnik ku jego pamięci.
W czasie rozkopywania starego grobowca Ma Wang Dui w prowincji Jiangxi odkryto 32 rysunki, przedstawiające techniki charakterystyczne dla stylu Modliszki. Istnieje zatem możliwość, że styl Modliszki mógł powstać w czasach dynastii Han (206 r.p.n.e. - 220 r.n.e.). Ponieważ w chwili obecnej dostęp do grobowca jest bardzo ograniczony należy poczekać i sprawdzić czy istnieją podobieństwa między przedstawionymi pozycjami, a pozycjami współcześnie ćwiczonego stylu. Przedstawione techniki może stały się źródłem stworzonego później systemu tang lang quan.
Na podstawie istniejących materiałów, moment powstania stylu tang lang quan można przesunąć do czasów północnej dynastii Song (960-1127r.). Fu Ju, przeor klasztoru Shaolin trzykrotnie rozesłał zaproszenie do mistrzów osiemnastu stylów, wywodzących się z kręgów wojskowych, aby zebrali się w klasztorze i wymienili swoje techniki. Po spotkaniu, wszystkie najlepsze cechy spisano w formie książki "Shaolin Quan Pu" - Modliszka pokonująca wroga. Można prześledzić, że w tamtych czasach wojenna taktyka Wang Langa obejmowała już listę osiemnastu mistrzów. W podręcznikach poświęconych sztuce walki nietrudno dostrzec cechy siedemnastu stylów, wchodzących w skład stylu Modliszki. W czasach Wang Langa mówiło się jednak, że modliszka pokonuje wrogów, nie wykazując jej cech charakterystycznych. Powód jest prosty: w podręcznikach opisujących qi xing tang lang quan zarejestrowano proces powstawania stylu. Podręcznik Fu Ju wchłonął już cechy innych siedemnastu stylów oraz zsyntetyzował techniki modliszki. Widać, że qi xing tang lang quan jest wielkim osiągnięciem, zespalającym techniki siedemnastu stylów i techniki modliszki, więc w podręczniku Shaolin Quan Pu ponownie się o nim nie wspomina. W ten sposób tak zawęża się okres powstania stylu. Potrzebne są jednak dodatkowe badania tekstów historycznych, aby móc określić dokładną datę powstania stylu.
Opisani przez Fu Ju twórcy i ich techniki to:
- Tai Zu - chang quan (długa pięść I cesarza dynastii Song)
- Zheng En - chan feng (owinięcie, zamknięcie)
- Ma Ji - duan da (walka na krótki dystans)
- Huang You - kao shen (walka w zwarciu)
- Jin Xiang - ke shou tong quan (rozbijająca, otwierająca dłoń)
- Liu Xing - gou lou cai shou (zahaczenie, przechwyt, uderzenie)
- Yan Qing - zhan na die fa (przywarcie, schwycenie i rzut)
- Meng Sheng - qi shi lian quan (połączone siedem pozycji)
- Han Tong - tong bei (styl tong bei jako rdzeń Modliszki)
- Wen Yuan - duan quan (krótka pięść)
- Sun Heng - hou quan (styl małpy)
- Mian Sheng - mian zhang (uderzenie dłonią w twarz, szybkość!)
- Huai De - lan cai ying beng (zablokowanie, schwycenie i rąbnięcie)
- Tan Fang - gun lou guan er (odepchnięcie, ściągnięcie w dół, uderzenie w uszy)
- Lin Chong - yuan yang jiao (kopnięcie kaczki mandarynki)
- Cui Lian - wo li pou chui (uderzenie "cięcie w gnieździe")
- Yang Gun - kun shou (wiążące dłonie - pozwalające na prosty atak)
- Wang Lang - tang lang zeng di (modliszka pokonuje wroga)
W systemie tang lang quan, który rozwija się aż do dzisiaj, ukształtowało się wiele stylów i szkół. Istnieje też część północna i południowa. Południowa szkoła uformowała się dosyć późno. Została utworzona za czasów dynastii Qing przez, pochodzącego z Guangdongu, Zhou Yanana. Istnieją: zhou jia tang lang (styl rodziny Zhou), mi jia tang lang (styl rodziny Mi) i inne.
Północna grupa dzieli się głównie na trzy wielkie style: qi xing, mei hua, liu he. Najstarszą odmianą (lao jia zi) jest qi xing tang lang quan (Siedmiogwiezdna Modliszka). Są dwie wersje powstania nazwy siedem gwiazd:
- pierwsza odwołuje się do starożytności, gdzie mówiąc o siedmiu gwiazdach, rozumiano też siedem żywiołów: słońce, księżyc, ogień, woda, drewno, metal i ziemia. W sztukach walki mówimy o logicznym wykorzystaniu siedmiu części ludzkiego ciała: głowa, bark, łokieć, ręka, biodro, kolano i stopa. W "klasykach" sztuki walki mówi się, że koniecznie w walce należy używać siedmiu części;
- druga wersja nawiązuje do pozycji siedmiu gwiazd (qi xing bu), która jest podobna do pozycji z taiji quan (chuan zi zhuang). Pozycja siedmiu gwiazd jest bardzo istotną pozycją w stylu Siedmiogwiezdnej Modliszki.
Styl ten był bazą dla innych odmian. Chociaż wszystkie pochodzą od jednej szkoły, mają swoje oryginalne cechy.
- Obecnie można wymienić następujące style (odmiany) Modliszki: Siedmiogwiezdna Modliszka (qi xing tang lang quan) zwana także: Modliszka Lohan, Boks Modliszki Buddyjskiego Wojownika, Boks Modliszki Arhata
- Modliszka Kwaitu Śliwy (mei hua tang lang quan) zwana także Modliszką Taiji Kwiatu Śliwy (taiji mei hua tang lang quan)
- Modliszka Sześciu Kombinacji (liuhe tang lang quan) zwana także Boks Modliszki Konia i Małpy lub ruan tang lang (miękka modliszka)
- Modliszka Arhata
- Modliszka jingang (vajra - wojownik buddyjski)
- Modliszka nizong
- Modliszka Błyszczącej deski (guangban tang lang quan)
- Modliszka Ośmiu Trygramów (bagua tang lang quan)
- Modliszka Kaczki Mandarynki (yuan yang tang lang quan)
- Modliszka Ośmiu Kroków (ba bu tang lang quan)
- Modliszka Nefrytowego Pierścienia (yuhuan tang lang)
- Modliszka Twardo-Miękka (yingman tang lang quan)
- Modliszka Przewracającej Dłoni (shuaishou tang lang quan)
- Styl Sztywnej Modliszki
- Modliszka Sekretnych Drzwi (Sekretnej Rodziny)
- Modliszka Dotykania Brwi (momei tang lang quan)
- Modliszka Ręki Sztyletu
- Modliszka o Płaskim Grzbiecie
Legenda o powstaniu stylu Modliszki
Wang Lang uczył się kung fu w klasztorze Shaolin. Pewnego dnia zmierzył się z mistrzem stylu tongbei quan - Han Tong. Nie mógł go jednak pokonać (niektóre źródła podają, że Wang Lang został pokonany przez opata klasztoru Laoshan). Podczas samotnego pobytu w górach Wang Lang zaobserwował modliszkę, walczącą z cykadą. Cykada, choć większa, w walce nie miała żadnych szans. Zafascynowało to Wang Langa; złapał modliszkę i zaniósł do klasztoru. Obserwując ruchy przednich odnóży owada, adaptował je do znanych sobie technik. Po trzech latach opracował podstawy systemu Modliszki na tyle dobrze, że był w stanie pokonać opata klasztoru.
Trudno powiedzieć czy tak było naprawdę. Możliwe, iż istniało dwóch ludzi o nazwisku Wang Lang. Pierwszy żył w czasach dynastii Song, drugi na przełomie dynastii Ming i Qing. Ten drugi, na podstawie odnalezionych zapisków pierwszego, opracował system tang lang quan.
Linia przekazu Qi Xing tang lang men
Wielcy mistrzowie Modliszki
Spadkobiercą Wang Langa w pierwszej generacji systemu został taoista Sheng Xiao. W rzeczywistości nie mógł być on taoistą (powszechnie się tak uważa), lecz z pewnością był mnichem buddyjskim. Choć Sheng Xiao uznawany jest za spadkobiercę systemu, jaki stworzył Wang Lang, nie mógł być jego osobistym uczniem. Jeśli przyjmiemy, że przeciętna długość życia wynosi 80 lat, a mistrz przyjmował ucznia w sile wieku, to i tak kilkadziesiąt lat dzieli żywoty obu mistrzów. Prawdopodobnie styl rozwijał się tylko wśród murów klasztornych do czasów pojawienia się Sheng Xiao.
Następcą mistrza Sheng Xiao został mistrz Li Zhizhan, który miał dwóch uczniów - swojego bratanka Li Taibao i Wang Yongchun. Mistrz Li Zhizhan zwany Li Kuaishou (Li Szybka Ręka) pochodził z rodzinnej wioski w powiecie Pingdu z prowincji Shandong. Pewnego dnia wszedł do szkoły chang quan, gdzie mistrzem był 22 letni Wang Yongchun (1854-1926). Widząc umiejętności Wanga mistrz Li wyśmiał go. Urażony Wang Yongchun wyzwał go do walki. Mistrz Li Zhizhan z łatwością trzykrotnie powalił młodego mistrza chang quan na ziemię. Wang Yongchun uznał swoją porażkę i pokornie na kolanach poprosił o przyjęcie go na ucznia. Przez trzy lata Li Zhizhan mieszkał w domu Wanga i uczył go stylu qi xing tang lang quan. Mistrz Li Zhizhan jest czasami utożsamiany z mistrzem Li Bingxiao, jeśli fakt ten byłby prawdziwy, to dodatkowo potwierdzałoby to, że system Modliszki ma jeden wspólny pierwowzór.
Niektóre źródła uznają właśnie mistrza Wang Yongchun za twórcę Siedmiogwiezdnej Modliszki. Wang Yongchun w czasach dynastii Qing był jednym z ostatnich ke wu ju czyli instruktorów wojskowych z dynastii Ming. Pochodził z Fushan (prowincja Szantung), w wieku 15-16 lat uczył się długiej pięści (chang quan) od taoisty Li, później uczył się didang quan z Wendeng. W 14 roku panowania cesarza Guangxu rozpoczął naukę Modliszki od mistrza Li Zhuzhana. Wang połączył uderzenie siedmiu gwiazd z krokami i zahaczeniami oraz z technikami z chang quan i didang quan, tworząc odrębny styl. Wykorzystał rodzinny znak - herb de kui tang i nazwał swój styl qi xing tang lang quan.
Najlepszym uczniem i spadkobiercą mistrza Wang Yongchun został mistrz Fan Xudong. Mistrz Fan Xudong był bogatym kupcem jedwabiu, mieszkał w należącej do rodziny Fan rezydencji Da Hai Yang (Wielkie Morze Yang) w Yantai. Był postawnym mężczyzną, ważył około 120 kilogramów, nazywano go Fan Olbrzym. Ponieważ jako kupiec jedwabiu był bardzo bogaty, kung fu nauczał dla przyjemności. Około 1875 roku mistrz Fan wziął udział w turnieju wolnej walki na Syberii, gdzie pokonał wszystkich swoich przeciwników. Mistrz Fan Xudong zyskał duży rozgłos, kiedy to pewnego dnia, przechodząc przez łąkę, został zaatakowany przez dwa byki. Pierwszego złapał za rogi, następnie uderzeniem ręki złamał mu kark, drugiego zabił kopnięciem w brzuch. Zwykle salą mistrza Fana zarządzał jego uczeń Yang Weixin. Oprócz niego jeszcze trzech uczniów mistrza Fan Xudong zdobyło sławę. Byli to Guo Jialu, Lin Jingshan i Luo Guangyu.